IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Seizoen: Winter Temperatuur: -11°C tot -5°C Weersvoorspelling: Er is een grote kans op sneeuw, die samen gaat met de aanhoudende kou.

Event: Door de aanhoudende kou zijn wilde Pokémon maar moeilijk te vinden.

Nieuwste reizigers: Josh Bentley, Callie Ophey en Akira Amauri.

Laatst gevangen Pokémon: Kecleon

Laatst behaalde gymbadge: -

Important Topics
► Regels
► Beginners Hoekje
► Uitleg
► Topic Search
► Pokémon Catching
► Pokémon Location
► Pokémon Evolving

► Pokemon Breeding
► Safari Zone
► Shiny Shop
Lotteries!
Loterijen
Egg Raffle
Evolution Items Draw
Mega Stone Lottery
Safari Zone!
Current Safari Zone Pokémon:


Awards!
Personage van de Maand:
Pokémon van de Maand:
Topic van de Maand:
Gevecht van de Maand:

Linkpartner Button

Code:
[url=http://kansai.actieforum.com/][img]http://s23.postimg.org/5bsqpj3w7/kansai2.png[/img][/url]
Linkpartners

Deel | 
 

 Let's go shopping

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Yara Towler

avatar

Aantal berichten : 22
Leeftijd : 18
Woonplaats : Cotton City

Karakter Kaart
Leeftijd: 17
Type trainer: Coördinator
Pokémon Team:

BerichtOnderwerp: Let's go shopping   zo feb 08, 2015 8:52 pm

.

Het was een zondag ochtend en yara werd wakker gemaakt door haar Torchic die aan haar mouw trok. Waarschijnlijk van wegen het feit dat ze honger had, en het weer bijna middag was. “ja, ja ik ben wakker,” zei ze vermoeiend. Zuchtend en steunend zat ze eindelijk overeind in haar bed en wreef ze even in haar ogen. Ze gaf Chiyo een aai over haar bol en zag dat Sylvie ook nog lekker aan het slapen was. Ze kon haar Torchic niks verwijten, van wegen het feit dat ze haar wakker maakte. De zwartharige kon goed begrijpen, dat haar pokémon eten wauw. Daarlangs was het al bijna 11 uur, dus de hoogste tijd om uit bed te komen. Ze ging haar bed uit en kleden zich vlug om en maakte eerst maar wat eten voor haar Pokémon. Voordat ze haar eigen ontbijt ging maken.

Eenmaal aan tafel te zitten met haar ontbijt vroeg ze zich af, wat ze eens zal gaan doen vandaag. Verder met het trainen van haar pokémon of maar eens gaan winkelen, om te kijken of ze leuke accessoires kopen. Voor haar en haar pokémon of contest outfits regelen. Waarschijnlijk was het voor haar doen nog te koud om buiten te trainen, dus leek het haar een slim idee om maar eens te gaan winkelen. Yara stond op en ruimde de spullen weer op ging voor haar Pokémon staan en vroeg “Hebben jullie zin in winkelen vandaag, meiden?” Gelukkig reageerde ze vrolijk, dus trok ze haar jas aan en pakte de tas waar Torchic in zal zitten. Aangezien haar Torchic kleine pootjes had, was het nog lastig voor haar om hun bij te houden. Daarlangs kon ze ook niet echt lange afstanden lopen. En zo erg vond Chiyo het nou ook weer niet om in de tas van haar coördinator te gaan zitten.

Ze liepen uit hun tijdelijke verblijf naar de winkelstraten toe. Chiyo in haar schoudertas en Sylvie die links van haar liep. Het was nog lekker rustig op straat, dus ook in het winkel gebied. Iets wat ze helemaal niet erg vond. In de drukte is ze altijd bang dat mensen op Sylvie gingen staan, daarlangs waren de winkels dan ook niet meer zo netjes als nu.Ze dacht even na in welke winkel ze als eerste naar toe zal gaan. Ze zag een plattegrond staan van de winkels die er waren, dus liep ze daar maar even heen om een kijkje te gaan nemen.

words : 408
starship ranger becky , @ atf

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Marcus Hill

avatar

Aantal berichten : 48

Karakter Kaart
Leeftijd: 16
Type trainer: Trainer
Pokémon Team:

BerichtOnderwerp: Re: Let's go shopping   ma feb 09, 2015 5:26 pm

Elke keer dat hij iets nodig had, bleek het weer eens onvindbaar te zijn. Hij hoefde alleen maar iets tegen de hoofdpijn te halen, meer niet. Je zou je natuurlijk af kunnen vragen waarom hij niet gewoon iets in het Pokémon Center had kunnen halen. Dat zou simpel als wat zijn geweest, niet waar? Nee hoor. In het Pokémon Center waren alle beschikbare middelen tegen hoofdpijn blijkbaar ‘op’. Bovendien zouden ze er enkel medicijnen voor ‘Pokémon’ hebben. Wat een grap. Hij had toch echt met zijn eigen ogen gezien hoe de vrouw voor hem een stuk of 4 paracetamols naar binnen had gewerkt. Hij had de hele dag in bed moeten liggen omdat hij zo ziek was als maar kon, terwijl iemand met een klein pijntje gewoon een hele strip mee kreeg. Het was gewoon pure onzin, dacht Marcus toen hij de zoveelste winkel weer uit liep. Het begon er zo onderhand op te lijken dat de hele stad iets tegen hem had. Nergens was ook maar één pakje paracetamol te krijgen, zelfs niet eens een enkele strip, hoe aardig hij het ook vroeg. Het was dat, of iedereen in de stad was plotseling ziek geworden. Misschien had hij ze wel allemaal aangestoken met zijn verkoudheid.

Het enige dat erger was dan zijn eigen ziekte, was waarschijnlijk nog wel dat zijn Scrafty op de een of andere manier ook verkouden was geworden. Die had hij, tot zijn spijt, hoogst waarschijnlijk wèl aangestoken. Het probleem was vooral dat zijn Pokémon nog erger verkouden was dan hij zelf al was, waardoor trainen niet bepaald zin had. Een wilde Pokémon kietelen had nog meer effect dan de klapen die zijn Scrafty op het moment nog uit kon delen. Het kamertje dat hij in het Pokémon Center had gehuurd was inmiddels veranderd in de Mount Cornet van tissues. Hij had Dyrus alleen op de kamer gelaten terwijl hij op zoek was gegaan naar iets tegen de hoofdpijn, waardoor hij zich alleen maar kon afvragen of het nog mogelijk zou zijn om niet overspoeld te worden met gebruikte tissues bij het open doen van zijn kamerdeur. Hij hoopte dat een van de zusters zijn kamer open zou doen voor schoonmaak werkzaamheden of iets dergelijks, zodat deze overspoeld zou worden met alle gebruikte snotlappen. Dan zou ze misschien eindelijk in zien dat ze hem beter gewoon iets tegen de hoofdpijn had kunnen geven.

Marcus hoestte luid, waarna hij zijn neus ophaalde. Veel nut had het echter niet, er was niet bepaald beweging te krijgen in het snot dat zijn neus verstopte, hoe hard hij ook probeerde om zijn neus op te halen of te snuiten. “Ugh…” kreunde hij, hevig door zijn mond uitademend. Een paar dagen, dan zou het ergste deel van zijn verkoudheid vast wel voorbij zijn. Dan kon hij weer terug gaan naar zijn normale trainingsschema. Nou ja, dan zou hij Cyanide in ieder geval weer kunnen trainen. Of Dyrus over een paar dagen beter was, wist hij nog lang niet zeker. Bovendien, zijn Pokémon moest helemaal uitgeziekt zijn voordat hij ook maar een poot uit mocht steken. Misschien was het juist wel goed dat hij eens wat meer aandacht aan Cyanide zou besteden. Zij had de training tenslotte het hardst nodig.

Marcus vertraagde zijn pas, om vervolgens fronsend om zich heen te kijken. Dang. Hij was toch zeker al een stuk of acht verschillende winkels in gegaan, maar nog steeds had hij niet gevonden waar hij naar zocht. Had hij misschien wat winkels over het hoofd gezien? Sure, hij was heus niet bij alle winkels waar hij langs was gelopen naar binnen geweest, maar zelfs een klein kind wist dat je meestal geen medicijnen kon krijgen in een kleding winkel. Hij bleef zo een tijdje om zich heen kijken, tot hij eindelijk iets vond dat hem misschien wat zou kunnen helpen. Een bord met daarop een plattegrond, waar zo te zien keurig op was neergezet welke winkeltjes zich waar bevonden. Kijk, dát was nog eens iets waar hij wat mee kon. Hij wilde naar het bord toe lopen, om bij zijn eerste stap al door iemand die hetzelfde idee had af te worden gesneden. “Ey!” gromde hij, de persoon pissig na kijkend. Zijn hoofd begon harder te bonken. “Kan je niet kijken waar je loopt?”

_________________

One day down the road you'll find
Something that you kept inside
Caught beneath the ocean
A part of us is still alive

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Yara Towler

avatar

Aantal berichten : 22
Leeftijd : 18
Woonplaats : Cotton City

Karakter Kaart
Leeftijd: 17
Type trainer: Coördinator
Pokémon Team:

BerichtOnderwerp: Re: Let's go shopping   zo feb 15, 2015 2:41 pm

.

Terwijl ze richting de plategrond liep, hoorde ze iemand in de verte iemand hoesten en niet veel later hoorde ze een jonge geirriteert tegen haar zegen dat ze uit moest kijken. Yara keek de richting op van waar ze de stem vandaan hoorde. Ze zag een jonge man staan met zwart haar, een pleister op zijn wang en een lange oorbel in. Ze keek een beetje verward, want ze had hem nog niet gezien net. “Ehm het spijt me. Ik had je niet gezien,” reageerde ze terug. De jonge zag er nogal verkoude uit zag. “Gaat het? Je ziet er nog al ziek uit,” voegde ze even later aan toe. Yara bekeek de jongen nog eens goed, hij had een beetje de zelfde stijl als haar. Tenminste daar leek het op. Hoeveel Yara nu ook tegen de jongen wilt zegen die voor haar stond, deed ze het toch maar niet. Aangezien de jongen net al geirriteert tegen haar reageerde. Wat ze ergens wel kon begrijpen, want echt aan het opletten was ze niet. Misschien had ze wel om haar heen kunnen kijken, maar het leek rustig dus deed ze dat niet.
starship ranger becky , @ atf


_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Let's go shopping   

Terug naar boven Go down
 
Let's go shopping
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kansai :: Coast :: Noah City :: Mall-
Ga naar: