IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Seizoen: Winter Temperatuur: -11°C tot -5°C Weersvoorspelling: Er is een grote kans op sneeuw, die samen gaat met de aanhoudende kou.

Event: Door de aanhoudende kou zijn wilde Pokémon maar moeilijk te vinden.

Nieuwste reizigers: Josh Bentley, Callie Ophey en Akira Amauri.

Laatst gevangen Pokémon: Kecleon

Laatst behaalde gymbadge: -

Important Topics
► Regels
► Beginners Hoekje
► Uitleg
► Topic Search
► Pokémon Catching
► Pokémon Location
► Pokémon Evolving

► Pokemon Breeding
► Safari Zone
► Shiny Shop
Lotteries!
Loterijen
Egg Raffle
Evolution Items Draw
Mega Stone Lottery
Safari Zone!
Current Safari Zone Pokémon:


Awards!
Personage van de Maand:
Pokémon van de Maand:
Topic van de Maand:
Gevecht van de Maand:

Linkpartner Button

Code:
[url=http://kansai.actieforum.com/][img]http://s23.postimg.org/5bsqpj3w7/kansai2.png[/img][/url]
Linkpartners

Deel | 
 

 Attention ladies and gentlemen, boys and girls!

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Jerold Kallon

avatar

Aantal berichten : 97

Karakter Kaart
Leeftijd: 19 jaar
Type trainer: Trainer
Pokémon Team:

BerichtOnderwerp: Attention ladies and gentlemen, boys and girls!   ma feb 24, 2014 8:17 pm

Een koude wind waaide door de straten van Noah City, en ik besloot om mijn jas toch maar fatsoenlijk aan te doen om het toch maar wat warmer te hebben. Éclair en Arya zaten al in hun Pokéballs. Dat vond ik toch wel wat veiliger in zo'n grote stad en met zulk koud weer. Howl liep naast mij, vermomd als een Lucario. Met zijn dikke vacht had hij geen last van de kou. Ik liep stevig door, tot ik de lichten zag van de kermis. Een kleine grijns verscheen op mijn gezicht. Ik had kunnen regelen dat ik een show mocht geven op een podium op het terrein, en met wat geluk zou dit niet de enige keer zijn. Ik wandelde het kermisterrein op en keek rond. Het was groter dan ik had verwacht, of in ieder geval, het was groter dan de kermis in Nimbasa City. Howl gromde zacht en hij wees met zijn poot in een bepaalde richting. Ik keek waar hij naartoe wees, en ik zag dat daar inderdaad iets van een verhoging stond. Ik liep erheen met Howl naast mij. Toen ik eenmaal bij de verhoging stond zag ik dat het inderdaad een podium was. Niet de modernste die ik ooit had gezien, maar het was in ieder geval een podium, met coulissen en al. Ik gaf een knikje in Howl's richting. “Bedankt,” zei ik. Iedere andere trainer die van zijn Pokémon hield zou hem een aai over zijn hoofd hebben gegeven, maar als ik dat zou hebben gedaan zou hij ter plekke terug veranderen in zijn ware gedaante. Dat was nu eenmaal zo met de illusies van Zoroark en dat zou zo blijven ook.

Ik ging op het podium staan en schraapte mijn keel. Ik zou mijn act, zoals gewoonlijk, op een traditionele manier beginnen. “Dames en heren, jongens en meisjes, bereid jullie voor op het meest wonderbaarlijke dat jullie ooit in jullie leven hebben gezien!” Een paar mensen keken al om. Perfect. “Beste mensen, zouden jullie mij geloven als ik zou zeggen dat een Pokémon niet alleen verder evolueert, maar ook weer terug kan keren naar zijn vorige evolutie?” zei ik luid. Meer mensen bleven staan. Sommigen van hen keken mij met verwondering aan, maar de meerderheid keek naar mij alsof ik een gek was. Dat was ik wel gewend, dus in plaats van over de negatieve blikken in te zitten, besloot ik er juist gebruik van te maken. “Het verbaast mij niets dat u mij niet gelooft. En ik geef u gelijk. Eerst zien, dan geloven! En reken er maar op dat u het zal zien!” Ik trok snel mijn jas uit en hield deze voor Howl, die zich nog steeds als Lucario vermomd had. Ik riep wat onsamenhangende woorden in een vreemde taal – oké, nee, het waren gewoon willekeurige lettergrepen – en haalde na een aantal tellen mijn jas weg voor Howl. In plaats van een Lucario stond er nu een Riolu, zoals ik aan het publiek had beloofd. Vol verbazing keken degenen die zich voor het podium hadden verzameld naar de Riolu die zonet nog een Lucario was. “Riolu, kom maar terug,” zei ik, en Howl flitste terug in zijn Pokéball. Ik keek naar het publiek. “Voor mijn volgende act heb ik een vrijwilliger nodig!” zei ik, terwijl ik mijn blik liet rusten op een aantal individuen in het publiek.

(Jerold en Mycroft)

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mycroft Houwitser

avatar

Aantal berichten : 16

Karakter Kaart
Leeftijd: 18 Jaar
Type trainer: Trainer
Pokémon Team:

BerichtOnderwerp: Re: Attention ladies and gentlemen, boys and girls!   za maa 01, 2014 12:27 pm


Mycroft begaf zich rustig door de straten van Noah City met de Slowking aan zijn zij. De pokémon liep haast altijd naast hem en zat bijna nooit in zijn bal. Hij had er wel één maar hij zat er amper in. Dit kwam doordat de pokémon er vroeger ook haast nooit had ingezeten. Toen Slowking nog zijn Mycroft zijn grootvader was geweest was hij altijd hij zijn bal. Hij liep toen door de daycare om de oude man te helpen. Dag in dag uit zat hij uit zijn bal, en nu dus ook. Mycroft dacht dat dat het beste was, gewoon omdat de pokémon het zo gewoon was, en het was ook niet erg. De jongen genood van het gezelschap en zo liep hij gelukkig niet alleen rond. Mensen keken soms wel, maar dat was normaal. Mycroft keek zelf ook naar de verschillende pokémon die hij tegen kwam en die hij nog nooit had gezien. Het was verbazingwekkend hoeveel verschillende pokémon er bestonden. De jongen wou niets liever dan ze allemaal tegenkomen. Bij één van de vele kraampjes die hij tegen kwam hield hij even halt. Er was eten en drinken te koop, en zijn eigen voorraad was bijna op. Daarom besloot hij maar wat bij te kopen. Enkele broodjes, flesjes water, wat snoep en natuurlijk pokévoer voor zijn pokémon. Nadat hij dat allemaal had betaald stak hij het weg in zijn rugzak. Deze woog meteen een pak zwaarder. Nadien vervolgde hij zijn weg gewoon. Het was niet de bedoeling dat hij lang in deze stad zou blijven. Misschien een dag of twee, maar niet veel langer. Nadien zou hij weer verder gaan, opzoek naar meer pokémon en op weg naar de eerste gym. Mycroft was nog niet zeker of hij deze ging doen, maar hij wou de Gym in ieder geval eens zien.

Een frons kwam op de jongen zijn gezicht toen een man op het podium ging staan. Net zoals nog andere mensen ging hij erbij staan. Zijn armen sloeg hij over elkaar en de Slowking kwam naast hem te staan. Beide keken ze naar het gebeuren. De man die erop stond begon wat te zeggen over een pokémon een evolutie terug te laten gaan. Net zoals vele geloofde Mycroft er niets van. Eerst zien en dan geloven, maar zelfs dan wist hij niet goed of dat hij het wel moest geloven. Vanuit zijn ooghoeken keek hij opzij naar de Slowking. Deze stond enkel met een glimlach naar de Lucario te zien. Een jas werd voor de Lucario gehouden, en na enkele vreemde woorden werd deze weer weg gehaald. Van de Lucario was niets meer te zien. Hoe de man het had klaargekregen wist Mycroft niet, maar het was hem gelukt. In plaats van een Lucario stond er nu een Riolu. De Riolu verdween terug in de pokébal en dat was ook wanneer de man een vrijwilliger nodig had. ‘Wat denk je Slowking? Magie of niet?’ Mycroft keek de pokémon naast hem aan. Hij was ongeveer even groot, en tevens ook niet de pokémon die je iedere dag tegen kwam maar wel bijzonder verstandig. ‘Niet magie.’ De woorden echode door Mycroft zijn hoofd, en er kwam enkel maar een glimlach op de jongen zijn gezicht. ‘Wel, er is maar één manier om daar achter te komen.’ Er werd een vrijwilliger gezocht, en dat zou de perfecte gelegenheid zijn om te zien wat de jongen op het podium kon. ‘Ik wil wel!’ Mycroft stak zijn hand de lucht in terwijl hij zich door de menigte naar voren begaf. Het was zeker niet zijn doel om de jongen belachelijk te gaan maken, zeker niet. Hij wou enkel weten wat de jongen kon, en hoe hij het had gedaan. Zonder verder nog echt af te wachten klom Mycroft het podium op en keek de jongen recht aan. Nog even wierp hij snel een blik op zijn eigen pokémon die nog steeds tussen het publiek stond. Nu was het alleen maar afwachten wat er ging gebeuren.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jerold Kallon

avatar

Aantal berichten : 97

Karakter Kaart
Leeftijd: 19 jaar
Type trainer: Trainer
Pokémon Team:

BerichtOnderwerp: Re: Attention ladies and gentlemen, boys and girls!   za maa 01, 2014 7:34 pm

Het duurde niet lang voordat ik iemand iets hoorde zeggen. “Ik wil wel!” zei een jongen van ongeveer mijn leeftijd met lang, zwart haar. Ik vermoedde dat hij de trainer was van de Slowking die nog steeds stond te kijken tussen het publiek. Toen de jongen eenmaal op het podium stond gooide ik een Pokéball op en Éclair verscheen op het podium. Ze kwam wat dichterbij Mycroft en snuffelde aan zijn schoenen. “Zeg eens, welke Pokémon zou jij het liefst op dit podium zien verschijnen?” vroeg ik. “Het maakt niet uit welke. Kies maar uit alle Pokémon die er bestaan!” Ik had expres Éclair uit haar Pokéball laten komen zodat ik de illusie kon opwekken dat er in ieder geval geen Zoroark in het spel zou zijn. Bovendien zag ze er veel te realistisch uit om een Ditto te kunnen zijn, aangezien die vaak nog een typische Dito-gezichtsuitdrukking hadden. De jongen zou haar kunnen aanraken, aaien, enzovoorts, maar hij zou niets buitengewoons aan haar kunnen vinden. Waarschijnlijk zou dat het verrassingseffect nog sterker maken.

Om de show nog wat interessant te houden voordat ik een andere Pokémon zou laten verschijnen, sprong Éclair naar voren en hinnikte vrolijk naar het publiek, alsof ze wilde zeggen: “Kom maar op! Wij zullen jullie wel eens laten zien wat magie is!” Het zou me niets hebben verbaasd als ze dat echt gezegd zou hebben, als ze tenminste had kunnen praten. Ik richtte mijn blik op het publiek en vervolgens op de jongen, wachtend op zijn antwoord.

(Sorry voor de korte post, de volgende gaat langer zijn ^^)

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mycroft Houwitser

avatar

Aantal berichten : 16

Karakter Kaart
Leeftijd: 18 Jaar
Type trainer: Trainer
Pokémon Team:

BerichtOnderwerp: Re: Attention ladies and gentlemen, boys and girls!   zo maa 02, 2014 8:51 pm


Mycroft was op het podium bij de andere jongen gaan staan. Hij moest toegeven dat hij benieuwd was wat de jongen ging doen. Zijn vorige truc was al vrij knap, maar hij vroeg zich af hoeveel hij ervan moest geloven. Zelf had hij namelijk een Slowking die via telepathie kon spreken, dus wie wist wat andere pokémon zoal konden. Vroeger bij zijn opa op de Daycar had hij vele pokémon voorbij zien komen, en allemaal hadden ze een eigenschap die hen bijzonder maakten. Dit kon een fysieke eigenschap zijn of zoals bij de Slowking een eigenschap die je niet zag. Een mentale eigenschap. Hij was nu eenmaal slimmer dan de meeste pokémon en dat maakte zijn soort speciaal. De andere jongen besloot om met zijn tweede act te beginnen zodra dat Mycroft op het podium stond. Een Blitzle kwam uit zijn pokémon. Hij kon niet anders dan glimlachen toen de pokémon besloot om aan zijn schoenen te snuffelen. Voor enkele tellen was zijn blik dan ook blijven hangen op de zebra-achtige pokémon voor hij naar de andere jongen keek. Welke pokémon hij nu zou willen zien? Zacht nam hij zijn onderlip tussen zijn tanden. Het was voor Mycroft een gewoonte geworden om dat te doen wanneer dat hij nadacht. ‘Hm, ik heb altijd al een Salamence willen zien.’ besloot de jongen uiteindelijk. Het was een pokémon waarvan hij hoopte ooit in zijn team te hebben. Hij vond ze prachtig, en niet om hun uiterlijk, maar ook om hun karakter. Ze zagen er verwoestend uit. Of toch op de foto’s die dat hij al van ze had gezien. Jammer genoeg had hij er nog nooit in het echt één mogen bewonderen. Tot nu toch. Misschien dat hij nu wel een Salamence zal zien.
Mycroft keek opzij naar al de mensen die daar stonden te kijken. Allemaal waren ze in spanning aan het wachten. Vervolgens keek de jongen naar zijn eigen pokémon die tussen de menigte stond. Zoals altijd stond hij er rustig bij. Een glimlach was op zijn gezicht gevormd en zo keek hij naar zijn trainer op het podium zonder ook maar één beweging te maken.  Mycroft vroeg zich soms echt af wat er zich afspeelde in het hoofd van de pokémon. Wat zou hij allemaal denken? Waar dacht hij zelfs aan?  De jongen glimlachte enkel even naar zijn pokémon die op zijn beurt knikte. Nadien keek hij terug naar de jongen op het podium.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jerold Kallon

avatar

Aantal berichten : 97

Karakter Kaart
Leeftijd: 19 jaar
Type trainer: Trainer
Pokémon Team:

BerichtOnderwerp: Re: Attention ladies and gentlemen, boys and girls!   ma maa 03, 2014 7:17 pm

‘Hm, ik heb altijd al een Salamence willen zien,' was het antwoord van de jongen nadat hij even had nagedacht. Een Salamence... die was ik wel eens een keer tegengekomen met Howl, toen we het tegen een trainer opnamen in een gevecht. Het was echter wel een vriendschappelijk gevecht geweest, waarbij het niet zo zeer ging om het winnen maar om het verzinnen van verschillende strategieën. “Een Salamence, dus. Dat is prima! Éclair, kom maar terug naar hier,” zei ik met een blik richting mijn Blitzle. Ze draafde braaf mijn richting uit. Toen ze eenmaal bij mij stond hield ik mijn grote jas voor haar. “Van elektriciteit naar draak, van zwart naar blauw; verschijn, Salamence!” zei ik, en bij mijn laatste woord haalde ik mijn jas voor de Pokémon weg. In plaats van Éclair stond er nu een luid brullende Salamence. Voor het publiek en voor de jongen op het podium moest het eruit hebben gezien alsof de Blitzle was veranderd in een Salamence. De waarheid was echter minder indrukwekkend. Met wat vingervlugheid had ik Éclair terug in haar Pokéball gedaan en had Howl eruit laten komen, die zichzelf vanzelfsprekend had vermomd als een Salamence. Hij zwaaide met zijn staart en flapte even met zijn vleugels. Het publiek keek verwonderd naar de zogenaamde Salamence, en iemand begon te applaudisseren. Na een aantal seconden was op zijn minst de helft van de aanwezigen aan het klappen. Ik maakte een vlugge buiging. Een korte, want de show was nog niet voorbij. Even keek weer naar de jongen terwijl de 'Salamence' achter mij ging liggen. Ik liep er naartoe en hield mijn jas er weer voor. Een luttele seconde later haalde ik hem weer weg, en de Salamence was verdwenen. “Nu we toch bezig zijn met Pokémon uit Hoenn...” zei ik, waarna ik Arya uit haar Pokéball liet komen. Toevallig had ik ooit ergens gehoord dat Salamence en Ralts oorspronkelijk uit dezelfde regio kwamen, dus daar kon ik nu gemakkelijk gebruik van maken. Zoals gewoonlijk probeerde Arya zich achter mijn benen te verstoppen. Ik deed alsof ik verrast was en ik keek van haar naar het publiek. “Ze is wat verlegen, dames en heren,” zei ik, waarna ik mijn blik weer naar de jongen op het podium wierp. “Daar moeten we iets aan doen, vind je ook niet?” vroeg ik aan hem. “Wat zou slim zijn om te doen, haar in een andere Pokémon veranderen of haar een kameraad geven?” vroeg ik half aan het publiek, half aan de jongen. Deze act had ik al wel vaker gedaan met Arya, dus zij wist wel ongeveer wat ze moest doen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mycroft Houwitser

avatar

Aantal berichten : 16

Karakter Kaart
Leeftijd: 18 Jaar
Type trainer: Trainer
Pokémon Team:

BerichtOnderwerp: Re: Attention ladies and gentlemen, boys and girls!   do maa 06, 2014 2:53 pm

Mycroft had gekozen voor een Salamance. Het was niet de meest voorkomende pokémon, maar dat maakte waarschijnlijk niet uit. De man vroeg zijn pokémon om terug te komen zodat de truck zou kunnen beginnen. Enkele stappen zette Mycroft opzij om de man zijn plaats te geven. Wat hij precies moest verwachten wist hij niet echt. Daarom sloeg hij zijn armen over elkaar en met een vrolijke uitdrukking bleef hij toekijken. Weer werd er een doek voor de pokémon gehouden en nadat die terug werd weggehaald stond er een grote Salamance op het podium. Mycroft kon niet anders dan klappen. Hij wou weten hoe dat de jongen het had gedaan. Hij wist maar zeer weinig over Blitzle, maar hij was er zeker van dat het geen pokémon was dat kon veranderen in een anderen. Lang duurde het niet voor ze weer zouden worden blootgesteld aan een volgende truck. Een andere pokémon werd uit zijn bal gelaten, maar dit was er één die Mycroft niet kende. De mensen die aan het klappen waren stopte, net zoals de jongen zelf deed. Mycroft zijn blik was gericht op de onbekende pokémon. Hij had dan wel een pokédex, maar het was vreemd om die nu boven te gaan halen. De andere persoon zat namelijk midden in een act. Het zou onbeleefd zijn om er ineens tussen te komen. Nee, hij zou na de show wel vragen welke pokémon dat het was. In ieder geval was het zeer schattig om te zien hoe de kleine witte pokémon zich achter zijn trainer verstopte. Er werd gevraagd of de pokémon van soort moest veranderen of dat er voor een kameraad gezorgd moest worden. Ondertussen hadden ze al vaak gezien hoe een pokémon veranderde, iets anders was misschien niet slecht. ‘Ga maar voor een kameraad.’ zijn blik gleed even naar het publiek. ‘Als de rest het er mee eens is natuurlijk.’ Mycroft was luid genoeg aan het praten zodat iedereen hem zeker zou horen. Aan de reactie van het publiek te zien waren ze het er mee eens.


-xxxxx-

Sorry dat die zo kort is, wist niet echt wat hij nog meer kon doen D;
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jerold Kallon

avatar

Aantal berichten : 97

Karakter Kaart
Leeftijd: 19 jaar
Type trainer: Trainer
Pokémon Team:

BerichtOnderwerp: Re: Attention ladies and gentlemen, boys and girls!   do maa 06, 2014 7:22 pm

Het antwoord kwam inderdaad van de jongen op het podium. ‘Ga maar voor een kameraad.’ Ik wilde al verder gaan, maar de jongen was blijkbaar nog niet uitgesproken, want zijn blik gleed naar het publiek. ‘Als de rest het er mee eens is natuurlijk,' zei hij. Een kleine glimlach verscheen op mijn gezicht. Hij haalde het publiek erbij, mooi. Dan bleven ze tenminste geïnteresseerd. Aan de reacties van de toeschouwers te zien werkte dat inderdaad, en ze leken het eens te zijn met de keuze van de jongen. Ik keek naar het publiek. Dit keer mochten zij weer een keuze maken. “Zo te horen willen jullie dat ik dit keer een nieuwe Pokémon laat verschijnen. Zijn er suggesties?” vroeg ik aan het publiek. Meteen hoorde ik hier en daar verschillende namen van Pokémon. 'Ditto!', 'Rapidash!', 'Pyroar!' en zelfs een grapjas die 'Arceus!' riep. Ik hoorde op het laatste moment nog iemand 'Purrloin!' roepen. “Een Purrloin, dat kan ermee door! Reshiram is voor een andere keer,” zei ik waarna ik mijn jas boven het podium hield. “Verschijn maar, Purrloin!” riep ik. Alweer had ik met wat vingervlugheid Howl's Pokéball gepakt en deze achter de jas gegooid, en vanzelfsprekend nam hij de vorm aan van de paarse katachtige. Arya maakte een vrolijk geluidje en de zogenaamde Purrloin reageerde tevreden. Slechts een aantal seconden later liet ik ze weer wegflitsen in hun Pokéballs. “Dat was het dan voor vandaag. U was een geweldig publiek!” zei ik, waarna ik een buiging maakte om het aanzwellende applaus over mij heen te laten stromen. Toen ik weer recht stond hadden de mensen door dat de show écht voorbij was. De meesten gingen meteen weg om verder te gaan met hun planning, maar sommigen gooiden wat geld op het podium en gingen daarna pas weg. Nadat ik het geld had opgepakt en had opgeborgen keek ik weer naar de jongen en knikte vriendelijk in zijn richting. “Bedankt, vrijwilliger,” zei ik. Ik noemde hem even 'vrijwilliger' aangezien ik zijn naam niet kende. Dit was voor hem het moment om te beslissen om net als de anderen weg te gaan of nog even te blijven.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Attention ladies and gentlemen, boys and girls!   

Terug naar boven Go down
 
Attention ladies and gentlemen, boys and girls!
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kansai :: Coast :: Noah City :: Noah City Kermis-
Ga naar: